alphafreepress.gr / ΕΛΛΑΔΑ / Βασίλης Τσεκούρας υγεία: Στην εντατική ο δημοσιογράφος του Open
ΕΛΛΑΔΑ

Βασίλης Τσεκούρας υγεία: Στην εντατική ο δημοσιογράφος του Open

Βασίλης Τσεκούρας υγεία: Σαν βόμβα έσκασε στα δημοσιογραφικά γραφεία η είδηση ότι ο αγαπητός συνάδελφος Βασίλης Τσεκούρας δίνει τις τελευταίες ώρες μια εξαιρετικά δύσκολη μάχη για τη ζωή του.

Βασίλης Τσεκούρας υγεία: O δημοσιογράφος του Open, Βασίλης Τσεκούρας, δίνει δύσκολη μάχη για τη ζωή του, καθώς τις τελευταίες ώρες χειρουργήθηκε, μετά την διάγνωση των γιατρών ότι έχει ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής. Ο Βασίλης Τσεκούρας ένιωσε την Παρασκευή το βράδυ πολύ άσχημα και μεταφέρθηκε επειγόντως στο νοσοκομείο όπου εισήχθη στο χειρουργείο. Σύμφωνα με πληροφορίες πάντως το χειρουργείο πήγε καλά και οι γιατροί είναι αισιόδοξοι για την πορεία της υγείας του. Ο Βασίλης Τσεκούρας όμως παραμένει στην Εντατική.

Ο Βασίλης Τσεκούρας είναι ένας εξαιρετικά αγαπητός συνάδελφος και με επιτυχημένη πορεία στην παρουσίαση ενημερωτικών εκπομπών. Το τελευταίο διάστημα παρουσίαζε δελτία ειδήσεων στο Open το Σαββατοκύριακο και έκανε και το οικονομικό ρεπορτάζ.

Πριν δύο ημέρες ο Βασίλης Τσεκούρας παρουσίαζε στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Open με τη Νίκη Λυμπεράκη τη μείωση του ΦΠΑ στα Μέσα Μεταφοράς, ενώ στο λογαριασμό του στο Facebook είχε αναρτήσει τα εξής: «Μέσω της μείωσης του συντελεστή ΦΠΑ που ανακοινώθηκε για μια σειρά υπηρεσιών και προϊόντων, ευνοείται και το τουριστικό προϊόν. Oι τιμές των εισιτηρίων στα ΜMΜ μειώνονται από την ερχόμενη Δευτέρα».

Βασίλης Τσεκούρας: Πλούσια τηλεοπτική εμπειρία

Ο Βασίλης Τσεκούρας είναι 36 ετών με καταγωγή από τους Δελφούς, ενώ πριν από το Open έχει εργαστεί σε οικονομικές εφημερίδες, ενώ έχει και τηλεοπτική εμπειρία από το οικονομικό κανάλι SBCTV, ενώ εργαζόταν και στο πρώην Ε πριν αυτό εξαγοραστεί από τον κ. Ιβάν Σαββίδη και μετονομαστεί Open.

Ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής: Τι είναι

Ανεύρυσμα ονομάζεται η παθολογική αύξηση της διαμέτρου ενός αγγείου τουλάχιστον κατά 50%. Έτσι, για την κοιλιακή αορτή, όπου η φυσιολογική διάμετρος στους ενήλικες είναι περίπου 20 χιλιοστά, ως ανεύρυσμα θεωρείται κάθε διάταση πάνω από 30 χιλιοστά.

Το ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής είναι μια σχετικά συχνή και δυνητικά απειλητική για την ζωή πάθηση. Η πλέον τρομακτική και θορυβώδης επιπλοκή του ΑΚΑ είναι η ρήξη, η οποία συχνά οδηγεί και στον θάνατο του ασθενούς. Ενώ και τα μικρά ανευρύσματα μπορεί να οδηγηθούν σε ρήξη, μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος για τα μεγαλύτερα και γι’ αυτόν τον λόγο η πρώιμη και έγκαιρη διάγνωση και η κατάλληλη εκτίμηση των πιθανοτήτων ρήξης αποτελούν τα κλειδιά για την διαχείριση των ΑΚΑ.

Επιδημιολογία

Οι πιο πολλοί ασθενείς με ΑΚΑ αρχίζουν να αναπτύσσουν το ανεύρυσμά τους περίπου στην ηλικία των 55 ετών. Η πάθηση προκαλείται πιθανώς από πολλούς παράγοντες, έτσι το ανεύρυσμα θεωρείται αντίδραση του αγγειακού τοιχώματος σε διάφορες ασθένειες. Δεν είναι σπάνια πάθηση και τις περισσότερες φορές συνοδεύεται και από άλλες παθολογικές καταστάσεις, όπως η περιφερική αποφρακτική αρτηριοπάθεια, η στεφανιαία νόσος και διάφορες αναπνευστικές διαταραχές, όπως η αποφρακτική πνευμονοπάθεια. H πιθανότητα εμφάνισης του ΑΚΑ υπολογίζεται από 3 έως 117 στα 100.000 περιστατικά ανά έτος. Παρατηρείται εξαπλάσια πιθανότητα διάγνωσης ανευρύσματος σε συγγενείς πρώτου βαθμού ασθενούς με ΑΚΑ. Οι ασθενείς με μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης ΑΚΑ είναι οι άνδρες ηλικίας άνω των 50 ετών με ταυτόχρονο ή μη ιστορικό περιφερικής αγγειακής νόσου. Στις γυναίκες η εμφάνιση της νόσου καθυστερεί, έχοντας κατώτερο όριο εμφάνισης τα 60 έτη.

Αιτιοπαθογένεια

Η δημιουργία ενός ανευρύσματος κοιλιακής αορτής (ΑΚΑ) είναι στις περισσότερες περιπτώσεις μια εκφυλιστική διεργασία. Έρευνες έχουν δείξει ότι σε ασθενείς με ΑΚΑ υπάρχουν διαταραχές στην περιεκτικότητα του αρτηριακού τοιχώματος στις δομικές πρωτεΐνες ελαστίνη και κολλαγόνο. Δομικές και αιμοδυναμικές συνθήκες μοναδικές για την υπονεφρική αορτή μπορούν να εξηγήσουν την «προτίμηση» δημιουργίας ΑΚΑ σε αυτήν την ανατομική περιοχή, αλλά η στρατολόγηση των φλεγμονωδών κυττάρων στον έσω ελαστικό και τον έξω χιτώνα της αορτής φαίνεται να αποτελεί πρώιμο και καθοριστικό παθοφυσιολογικό γεγονός για την δημιουργία του ΑΚΑ.

Ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής: Παράγοντες κινδύνου

Η ανευρυσματική νόσος είναι πιθανώς πολυπαραγοντική. Παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με την εμφάνιση του ΑΚΑ είναι η κληρονομικότητα, η αυξανόμενη ηλικία, το φύλο, το κάπνισμα, η υπέρταση, η δυσλιπιδαιμία και η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια.

Συμπτώματα – Επιπλοκές

Τα ανευρύσματα της κοιλιακής αορτής είναι συνήθως ασυμπτωματικά. Ένα αυξανόμενο σε διάμετρο ανεύρυσμα με πιθανότητα ρήξης ή ένα ραγέν ανεύρυσμα εμφανίζεται με αιφνίδιας έναρξης άλγος (συνεχές ή κωλικοειδές) στην οσφυική ή κοιλιακή χώρα που μπορεί να ακτινοβολεί στους γλουτούς, στις βουβώνες, στο όσχεο ή στους όρχεις, λιποθυμικό επεισόδιο και ταχεία κυκλοφορική κατάρριψη του ασθενούς. Οι συχνότερες επιπλοκές είναι η ρήξη (5-10/100.000 άτομα), τα θρομβοεμβολικά επεισόδια και η πίεση των παρακείμενων ιστών. Ο ρυθμός αύξησης του ανευρύσματος καθώς και η διάμετρός του αποτελούν βασικό κριτήριο για τον κίνδυνο ρήξης του ανευρύσματος. Συγκεκριμένα, υψηλής επικινδυνότητας θεωρούνται αυτά που έχουν διάμετρο μεγαλύτερη και μεγάλο ρυθμό αύξησης.

Ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής: Διάγνωση

– Κλινική εξέταση

– Έγχρωμο υπερηχογράφημα αορτής (πρώτη εξέταση που πρέπει να γίνεται και η εξέταση για την παρακολούθηση μικρών ΑΚΑ)

– Υπολογιστική τομογραφία άνω και κάτω κοιλίας

– Αγγειογραφία (μετά τη διάγνωση για καθορισμό τεχνικών λεπτομερειών της επέμβασης όπου απαιτείται)

Ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής: Αντιμετώπιση

Οι δύο κύριες επιλογές να αντιμετωπιστεί το ΑΚΑ είναι: (1) ανοικτή χειρουργική επέμβαση ή (2) ενδαγγειακή αποκατάσταση του ανευρύσματος. Και οι δύο επιλογές είναι δυνατό να χρησιμοποιηθούν τόσο στην περίπτωση που το ΑΚΑ έχει υποστεί ρήξη όσο και στην εκλεκτική αντιμετώπιση, αν και η μέχρι σήμερα εμπειρία σε ενδαγγειακή αποκατάσταση του ανευρύσματος (EVAR) στην περίπτωση της ρήξης είναι περιορισμένη.

Η τελική απόφαση για την επιλογή της κατάλληλης για κάθε ασθενή μεθόδου ανήκει στον ειδικό αγγειοχειρουργό, μετά από αναλυτική ενημέρωση του ασθενούς για τα μειονεκτήματα και τα πλεονεκτήματα της κάθε μεθόδου.