Αθήνα

°C

Κυριακή

16

Μαΐου 2021

alphafreepress.gr / ΠΟΛΙΤΙΚΗ / Αϊζενχάουερ Σούδα: Έφτασε στην Κρήτη το “θηριώδες” αμερικανικό αεροπλανοφόρο
ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Αϊζενχάουερ Σούδα: Έφτασε στην Κρήτη το “θηριώδες” αμερικανικό αεροπλανοφόρο

Αϊζενχάουερ Σούδα: Στην Κρήτη και συγκεκριμένα στην ναυτική βάση της Σούδας στα Χανιά έφτασε το πρωί του Σαββάτου το αμερικανικό αεροπλανοφόρο «Αϊζενχάουερ»

Λίγο μετά τις 10 το πρωί, εισήλθε στον κόλπο της Σούδας το αμερικανικό αεροπλανοφόρο USS DWIGHT D. EISENHOWER, όπως αναμενόταν με βάση τον προγραμματισμό που είχε ανακοινωθεί. Το αεροπλανοφόρο έπλευσε στην Ανατολική Μεσόγειο και στη δύναμη συνοδείας του είχε ενταχθεί και η ελληνική φρεγάτα “Ψαρά”, ενώ πραγματοποιήθηκαν αεροναυτικές ασκήσεις με τη συμμετοχή και υποβρυχίων αλλά και της ΠΑ. Την Τρίτη αναμένεται να πραγματοποιήσει επίσκεψη στο αεροπλανοφόρο ο Πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης. Η Σούδα είναι ο μοναδικός ναύσταθμος της Μεσογείου που έχει δυνατότητα φιλοξενίας αεροπλανοφόρου αφού διαθέτει τον προβλήτα Κ-14.

Το USS Dwight D. Eisenhower (CVN-69) (γνωστό ανεπίσημα ως “Ike”) είναι ένα αεροπλανοφόρο πυρηνικής ενέργειας. Το πλοίο, το οποίο τέθηκε σε λειτουργία το 1977, είναι το δεύτερο από τα δέκα πλοία κλάσης Nimitz που βρίσκονται σε υπηρεσία και είναι το πρώτο πλοίο που πήρε το όνομά του από τον 34ο Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, Dwight D. Eisenhower. Από την έναρξη λειτουργίας του συμμετείχε σε αποστολές, συμπεριλαμβανομένης της Επιχείρησης Eagle Claw κατά τη διάρκεια της κρίσης ομήρων του Ιράν το 1980, καθώς και του Πολέμου του Κόλπου στη δεκαετία του 1990, και πιο πρόσφατα για την υποστήριξη στρατιωτικών επιχειρήσεων των ΗΠΑ στο Ιράκ και το Αφγανιστάν. Έχει τη δυνατότητα μεταφοράς 90 αεροσκαφών διάφορων τύπων, ενώ το πλήρωμά του φτάνει τα 5.600 άτομα.

 

Ντουάιτ Αϊζενχάουερ

Ο Ντουάιτ Ντέιβιντ «Άικ» Αϊζενχάουερ ήταν Αμερικανός πολιτικός και στρατηγός, που υπηρέτησε ως 34ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών από το 1953 μέχρι το 1961. Η οικογένεια Αϊζενχάουερ μετανάστευσε, το 1741, από το Κάρλσμπρουν του Νασάου-Σααρμπρίκεν, στην Αμερική, πρώτα στο Γιορκ της Πενσιλβάνια και, κατά τη δεκαετία του 1880, στο Κάνσας. Ο πατέρας του Ντουάιτ, Ντέιβιντ, είχε αρχικά παντοπωλείο στο Κάνσας, χρεωκόπησε και αργότερα εργάστηκε στους σιδηροδρόμους και έπειτα σε τυροκομείο, καταφέρνοντας στο τέλος να εξασφαλίσει άνετες συνθήκες διαβίωσης για την οικογένειά του.

Ο Ντουάιτ γεννήθηκε στο Ντένισον του Τέξας και ήταν το τρίτο από τα επτά παιδιά της οικογένειας. Το 1911 κατατάχθηκε στον στρατό και το 1915 αποφοίτησε από την στρατιωτική ακαδημία. Στο τέλος του Α΄ παγκοσμίου πολέμου στάλθηκε στη Γαλλία όπου υπηρέτησε ως εκπαιδευτής του σώματος θωρακισμένων αρμάτων. Στη συνέχεια υπηρέτησε στην Πενσυλβάνια, στο Μέριλαντ και στον Παναμά. Το 1933 μετατέθηκε στο επιτελείο και το 1935 στάλθηκε στις Φιλιππίνες, υπό τις διαταγές του Μακ Άρθουρ.

Έλαβε μέρος στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο και τον Νοέμβριο του 1942, αφού προηγουμένως είχε προαχθεί από συνταγματάρχη σε υποστράτηγο, οργάνωσε και διηύθυνε την απόβαση των συμμάχων στην Νότια Αφρική. Το 1943 διορίστηκε ανώτατος διοικητής των συμμαχικών δυνάμεων κατά την απόβαση της Νορμανδίας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το τέλος του πολέμου ανερχόμενος στον βαθμό του στρατηγού 5 αστέρων. Η θέση που του εμπιστεύτηκαν παρόλο που μάχιμα δεν διέθετε αντίστοιχη πείρα ήταν αποτέλεσμα της διπλωματικής ισορροπίας που απαιτούσε ο πόλεμος μεταξύ των συμμάχων και ειδικά της Αγγλίας και όπου οι προστριβές με τον στρατηγό Μπέρναρντ Μοντγκόμερυ ήταν αρκετά συχνές στο παρασκήνιο.

Αϊζενχάουερ: Η παραίτηση από τον στρατό

Το 1948 παραιτήθηκε από τον στρατό και έγινε πρόεδρος του πανεπιστημίου Κολούμπια ενώ το 1950 ανέλαβε την αρχηγία του Ν.Α.Τ.Ο. Το 1952 έθεσε υποψηφιότητα για το προεδρικό αξίωμα με την υποστήριξη των Ρεπουμπλικανών. Κέρδισε τις εκλογές άνετα αφού ο Αϊζενχάουερ στα μάτια των Αμερικανών πολιτών ήταν ένας ζωντανός μύθος. Ο κύριος λόγος ήταν ωστόσο ο Πόλεμος στην Κορέα και τα ισχυρά αντικομμουνιστικά αισθήματα της κοινής γνώμης που πίστευε ότι θα αντιμετώπιζε καλύτερα ένας στρατιωτικός παρά ο πολιτικός «δεύτερης κατηγορίας» Χάρυ Τρούμαν που για τους Ρεπουμπλικάνους είχε χαρακτηριστεί ως «ατύχημα »που προέκυψε από τον θάνατο του Ρούζβελτ. Τον Σεπτέμβριο του 1955 έπαθε καρδιακό και χρειάστηκε επτά μήνες για να αναρρώσει.

Επανεκλέχτηκε στην προεδρία το 1956. Πεπεισμένος ειρηνιστής ο ίδιος (“Μισώ τον πόλεμο όπως μόνο ένας στρατιωτικός που τον έχει ζήσει, που έχει δει τη βία, τη ματαιότητα και την ανοησία του, μπορεί”), ο Αϊζενχάουερ άφησε ωστόσο τον υπουργό Εξωτερικών του, Τζον Φόστερ Ντάλες, να ασκήσει πολιτική εξαιρετικά ριψοκίνδυνη έναντι της Ε.Σ.Σ.Δ., με κίνδυνο πρόκλησης παγκοσμίου πολέμου, ενώ στο εσωτερικό μέτωπο ευθύνεται για την απερίγραπτη διόγκωση του προβλήματος του ρατσισμού και τον αντικομμουνιστικό παροξυσμό και τις έξαλλες ακρότητες του Μακαρθισμού. Παρ’ όλα αυτά η οκταετία του παραμένει εποχή ραγδαίας οικονομικής ανάπτυξης και γενίκευσης της ευημερίας του «αμερικανικού ονείρου».

Επίσκεψη στην Ελλάδα

Στις 14 Δεκεμβρίου του 1959 ο Αϊζενχάουερ επισκέφθηκε επίσημα την Ελλάδα. Μόλις έφτασε στην Αθήνα, τον υποδέχθηκε ο τότε πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής και αναχωρώντας απ’ το αεροδρόμιο κατευθύνθηκαν προς το ξενοδοχείο στο οποίο θα έμενε. Ο Αϊζενχάουερ ήταν ο πρώτος Αμερικανός πρόεδρος ο οποίος πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στην Ελλάδα.

Αϊζενχάουερ, ο θάνατος

Το 1961, με την λήξη δηλαδή της θητείας του, ο Αϊζενχάουερ αποχώρησε από την ενεργό πολιτική δράση. Τον Ιανουάριο του 1969, είδε τον προστατευόμενό του, και επί οκταετία αντιπρόεδρό του, Ρίτσαρντ Νίξον να ορκίζεται πρόεδρος. Στις 28 Μαρτίου του 1969, ο Αϊζενχάουερ απεβίωσε στην Ουάσινγκτον από καρδιακό επεισόδιο, σε ηλικία 78 ετών. Αν και τα χρόνια που είχαν περάσει από την απόσυρσή του από την πολιτική ζωή ήταν πολλά και η αμερικανική κοινωνία βαθιά αλλαγμένη από τα χρόνια της δεκαετίας του 1950, το πένθος ήταν βαρύ και γνήσιο. Στις 29 Μαρτίου, η σορός του Αϊζενχάουερ μεταφέρθηκε στον εθνικό καθεδρικό ναό της Ουάσινγκτον και την επομένη μεταφέρθηκε στη «ροτόντα» του Καπιτωλίου, όπου εκτέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα. Στις 31 Μαρτίου, ημέρα εθνικού πένθους στις Η.Π.Α., η σορός επανήλθε με κάθε επισημότητα στον εθνικό καθεδρικό ναό, όπου ο Αϊζενχάουερ κηδεύτηκε ενώπιον δεκάδων επισήμων από σχεδόν όλες τις χώρες του κόσμου.

Ένα μαύρο άλογο ακολουθούσε τη σορό του Αϊζενχάουερ με ένα ζευγάρι μπότες τοποθετημένο ανάποδα στους αναβατήρες, συμβολίζοντας τον ηγέτη που έφυγε. Στη συνέχεια η σορός του μεταφέρθηκε σιδηροδρομικώς στο Αμπιλίν του Κάνσας, την πόλη στην οποία μεγάλωσε. Το τελευταίο αυτό ταξίδι του στρατηγού κράτησε σχεδόν δύο ημέρες και δεκάδες χιλιάδες Αμερικανοί συγκεντρώθηκαν σε σταθμούς και διαβάσεις για να αποτίσουν τον ύστατο φόρο τιμής στον πρόεδρο. Στις 2 Απριλίου, ο στρατηγός ενταφιάστηκε στο μικρό παρεκκλήσιο του Μουσείου Αϊζενχάουερ, δίπλα στον μικρό γιο του, Ντέιβιντ. Ήταν παντρεμένος από το 1916 με την Μάμι Ντάουντ και είχαν δύο παιδιά, από τα οποία το πρώτο, ένας γιος, πέθανε σε ηλικία τεσσάρων ετών το 1921 από οστρακιά. Ο εγγονός του, Ντέιβιντ Αϊζενχάουερ, νυμφεύτηκε την κόρη του Ρίτσαρντ Νίξον, Τζούλι.

Ακολουθήστε μας στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις